سو تو کور

بای تا های

soto-kor — Sat, 28 Nov 2009 06:24:40 GMT

خدا حافظ وبلاگ نویسی

خدا حافظ بلاگفا

ادم های کم ظرفیت یا درسترش بی

ظرفیت کاری میکنن که دیگه نباشی

اون موقع ۱۰۰ تایی کجا بودن

بای تا های

شروع دوباره

soto-kor — Thu, 29 Oct 2009 10:52:18 GMT

شروع به کار دوباره وبلاگم توی یه روز عزیز

فرخنده میلاد امام هشتم شیعیان امام رضا (ع) برهمه مسلمانان جهان مبارک

soto-kor — Tue, 27 Oct 2009 18:38:18 GMT

شروع به کار سوتو کور

به

زودی

تعطیل

soto-kor — Sat, 18 Jul 2009 14:33:18 GMT

این وب هم عمرش تموم شد

بسته شد

اگه کسی طالب ما بود بیاد به این ادرس

www.footroos.blogfa.com

با یه متد جدید اومدیم

m&m

soto-kor — Sat, 11 Jul 2009 20:51:35 GMT

من وتو با هميم اما دلامون خيلي دوره

هميشه بين ما ديوار صد رنگ غروره

نداريم هيچ کدوم حرفي که بازم تازه باشه

چراغ خنده هامون خيلي وقته سوت و کوره

من وتو،من وتو ،من وتو

هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه ها ييم هم صداي بي صداييم

نشستيم خيلي شب ها قصه گفتيم از قديما

يه عمره وعده ها رو داديم و حرف ها رو گفتيم

ديگه هيچي نمي مونه براي گفتن ما

گلاي سرخمون پوسيده موندن توي باغچه

ديگه افتاده از پا ساعت پير رو طاقچه

گلاي قالي رنگ زرد پاييزي گرفتن

اونام خسته شدن از حرف هر روز تو و من

من وتو ،من و تو ،من وتو هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه هاييم هم صداي بي صداييم

سکوت

soto-kor — Thu, 18 Jun 2009 15:02:18 GMT

گاهی اوقات گفتن بعضی کلمات آنقدر سخت می شود که شکستن بغض سينه برای هميشه نا ممکن است به همه می گويم....
اما در مقابل ديدگانت صدايی از من بر نمی آيد می خواهم فرياد بزنم اما ترديدی مبهم توانش را از من مي گيرد
حال تو می روی نمي خواهم بروی
بمان ...!
اما تمنای محاليست که بمان و منتظر باش دورتر می شوی و من دريغ از يک کلمه:
بمان ...!

سکوت تنها دوستی هست که هیچ وقت خیانت نمیکند

روزگاری در گوشه ای از دفترم نوشته بودم...... تنهائی را دوست دارم چون بی وفا نيست. تنهائی را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام .تنهائی رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست. تنهائی را دوست دارم چون خدا هم تنهاست .تنهائی رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند...........................

حال دیگر با تو بودن آرزومه بدون تو هیچم و میمیرم.........

ستاره های آسمان شاهد دو چشم خيسم هستند ، دو چشمی که از دلتنگی تو لحظه به لحظه خيس است !

بدون تو ستاره های آسمان بايد به عزای چشمانم بنشينند! بدون تو زيبايي های اين دنيا را نميخواهم ، دريا و نم نم باران را نميخواهم !

دريا را ميخواهم آن لحظه که تو در کنارم باشی و دستت درون دستهايم باشد! باران را آن لحظه ميخواهم که هر دو با هم خيس خيس بدون هيچ چتر و سرپناهی زير آن قدم بزنيم!

بدون تو اين زندگی را نميخواهم ،

باورش سخت است اما ... من تنها تو را ميخواهم

برای شکستن من يه اخم کافيه ... نيازی به فريادت نيست

واسه اشک ريختنم سکوت تو کافيه ... نيازی به قهر نيست

برای مردنم حرف رفتنت کافيه ... نيازی به انجامش نيست

امشب بالهایی دارم از جنس ابرهای آسمان، بالهایی که در رگهایش عشق حقیقی می جوشد. امروز من خود را باور دارم و می دانم قصه زندگی من ، با وجود تو آغاز شده. می خواهم به تکیه گاهی استوار بیاندیشم

- آری به تو ، که برای من معنای واقعی عشق شدی تا من هم بتوانم بمانم- زندگی کنم.
امشب در آسمان دلم در میان ستاره ها به افتخار تو قلب عزیزم ، پایکوبی است.
بیا تا با هم باشیم، چرا وقتی عشق می تواند حقیقت داشته باشد ما در این میان پایکوبی نکنیم؟
بیا برای هم باشیم و به عشق هم بتابیم.
*دوستت دارم

تنها تو را ميخواهم بدون تو اين زندگی را نميخواهم ، بعد از تو عاشقی را بی معنا می دانم! گفته بودم که تو اولين و آخرينی ، ای سرآغازم من پايان را نميخواهم! مي دانی که چقدر دوستت دارم؟ بدان و باور داشته باش که يک دنيا دوستت دارم! اين حرفهايم شعار نيست ، دل می گويد و من نيز حرف دلم را مينويسم!

بدون تو اين دنيا را نميخواهم ای دنيای من!

حالا که آمدی و مرا عاشق خودت کردی ، رهايم نکن!

لحظه هايم را با گريه پر می کنم رؤيايم را با تبسمي تلخ می سازم

من جای خالی حضور ديگران را با اشک پر می کنم دنيايم را با عذاب ساخته ام خوشبختی ام را به ديگران باخته ام من فردايم را با هيچ می سازم خانه ام را با ترديد می سازم .

من درد را می نويسم با اشک بر ديواره های اين دل تنها

عشق يعنی خاطرات بی غبار ..........دفتری از شعر و از عطر بهار ........عشق يعنی يک تمنا يک نياز .........زمزمه از عاشقی با سوز و ساز ..........عشق يعنی چشم خيس مست او زيرباران دست تو در دست او ..........عشق يعنی ملتهب از يک نگاه غرق درگلبوسه تا وقت پگاه

عشق فراموش کردن خود در وجود کسی است که هميشه و در همه حال شما را به ياد دارد

يه روز وقتی به گل نيلوفر نگاه می کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم. سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتی که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر می گردم که از تنهايی نميرم و حالا می فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده

بعد از رفتن تو فقط من مانده ام و روزهايی كه بی تو تكرار می شوند و من در خلوت شبهای بی ستاره ام...

«پيمان ابدي» بدلكار تلويزيون جان باخت

soto-kor — Thu, 07 May 2009 19:08:53 GMT

«پيمان ابدي» بدلكار تلويزيون جان باخت

خبرگزاري فارس: پيمان ابدي بدلكار ايراني سريال تلويزيوني «هشدار براي‌ كبري‌ 11» بر اثر سانحه رانندگي هنگام فيلمبرداري درگذشت.به گزارش خبرنگار فارس، اين بدلكار امروز حين انجام عمليات بدلكاري در تله‌فيلم «چشم‌هاي نامحسوس» در شش كيلومتري جاده كن درگذشت.
وي مشغول اجراي حركات نمايشي در يك اتوبوس، بود كه اتوبوس پس از واژگوني منفجر شده و پيمان ابدي جان باخت.
جسد اين هنرمند هم‌اكنون در پاسگاه كن است.
ابدي يكي از بدلكاران موفق سريال آلماني «هشدار براي‌ كبري‌ 11» بود.
وي در سال 85 به ايران بازگشت و به آموزش بدلكاري مي‌پرداخت.
اين بدلكار حرفه‌اي در سال 85 در مصاحبه‌اي با فارس گفته بود: بيشتر از شش ماه است كه به ايران آمده‌ام و آموزش بدلكاري مي‌دهم. اما اگر به تازگي شنيده مي‌شود كه آمدم و يك كارهاي را انجام مي‌دهم دليل اصلي‌اش اين بود كه نمي‌خواستم به عنوان يك بدلكار فقط براي كارگردان‌ها كار كنم. بلكه مي‌خواستم اصول، قوانين و فرهنگ حرفه بدلكاري را ارائه و توسعه بدهم. براي آشنايي و آموزش آنچه خودم در آلمان آموختم زمان لازم بود.

هرچی میتونه باشه

soto-kor — Wed, 15 Apr 2009 05:08:18 GMT

دو دوست از شهری به شهر دیگر سفر میکردند.

در طول سفر یکی ازآنان در رودخانه افتاد،

دیگری در آب پرید و او را از غرق شدن نجات داد.

دوستی که چیزی نمانده بود غرق شود خدمتکارش را وا دار کرد تا روی

سنگی حک کند

"در این مکان نجیب زندگی اش را به خطر انداخت تا جان دوستش

موسی را نجات دهد."

دو دوست به راه خود ادامه دادند.

در راه بازگشت در کنار همان رودخانه نشستند و به گفت و گو مشغول

شدند.

در حین صحبت میان آن دو اختلاف نظر منجر به بحث شد.

حرفهایی رد و بدل شد موسی که در حال غرق شدن بود

از منجی خود نجیب سیلی خورد..

او بساط خود را بر چید،

چوبی برداشت و با آن

روی ماسه ها نوشت:

"در این مکان نجیب در خلال مشاجره ای پیش پا افتاده

قلب دوستش موسی را شکست. "

یکی از خدمتکاران موسی از او پرسید:

چرا داستان دلیری دوستش را بر سنگ حک کرد،

اما داستان بی رحمی او را روی ماسه ها نوشت؟!

موسی جواب داد:

خاطره ی لحظه ای را که دوستم نجیب جان مرا از

خطر نجات داد روی سنگ نوشتم،

تا زمانیکه این سنگ پاک نشده از یاد من نیز نرود..

و خاطره ی لطمه ای که به روحم وارد کرد را روی ماسه نوشتم و

امیدوارم حتی قبل از این که این کلمات از روی ماسه محو شوند بتوانم او را

ببخشم..
...
..
.
کاش همه این کار رو تمرین میکردیم...

فور یو

soto-kor — Tue, 17 Mar 2009 19:56:18 GMT

عشق

soto-kor — Tue, 10 Feb 2009 11:26:18 GMT

آموخته ام که عشق مرکب حرکت است نه مقصد حرکت.

آموخته ام که تنها چیزی که یک شخص میخواهد قلبی است برای فهمیدنش.

آموخته ام که چشم پوشی از حقایق آنها را تغییر نمیدهد.

آموخته ام که خوشبختی جستجوی آن است نه پیدا کردن آن.

آموخته ام که قطره دریاست اگر با دریاست.

و آموخته ام که خدا همه چیز را در یک روز نیافرید پس من چگونه میتوانم همه چیز را در یک روز بدست آورم...!!!